محققین در کالج پزشکی دانشگاه سین سیناتی توانسته اند نانوذره های RNAی چند عملکردی را تولید کنند که می توانند درمان های موجود برای بیماران مبتلا به سرطان سینه را موثرتر کنند.

هدف قرار دادن یک پروتئین خاص ترمیم کننده DNA در مغز می تواند راهی موثر برای درمان نوعی تهاجمی از سرطان مغز باشد.

محققین راه جدید و سریع تری را برای شناسایی موقعیت و سرنوشت سلول های بنیادی منفرد شناسایی کرده اند. درک سرنوشت سلول های بنیادی می تواند به محققین برای ایجاد سلول درمانی های موفقیت آمیز کمک کند.

محققین برکلی دریافته اند که miR-34a مانند ترمزی برای مهار سلول های بنیادی جنینی و سلول های iPS عمل می کند و مانع از تشکیل بافت های خارج جنینی می شود.

محققین در مرکز سرطان سدراس سینای مکانیسمی را معرفی کرده اند که موجب آن سلول های بنیادی سرطانی در محیط های نامساعد دوام می آورند(مقاومت درمانی).

شواهد اخیر نشان می دهد که سیستم عصبی به عنوان بخش حیاتی از ریز محیط سرطانی عمل می کند.

پژوهشی جدید در دانشگاه اتاگو نیوزیلند، دیدگاه های تازه ای را در مورد این که چگونه یک سلول بنیادی بالغ می تواند به بهترین نحو برای بازسازی قلب های بیمار یا آسیب دیده استفاده شود، ارائه کرده است.

سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از مایع آمنیوتیک، امیدواری های جدیدی را برای درمان بیماری ها ارائه می کنند.

محققین یک کتابخانه تحقیقاتی مبتنی بر سلول های بنیادی پرتوان القایی(iPSCs) را ایجاد کرده اند که درها را به سمت مطالعات با ارزش بیماری کم خونی داسی شکل و تکوین درمان های جدید باز می کند.

در مقاله ای که اخیرا در مجله Science به چاپ رسیده است، دکتر Jurgen Knoblich در انستیتو بیوتکنولوژی مولکولی آکادمی علوم اتریش(IMBA) به همراه برای کارشناسان بین المللی، اولین دستورالعمل های اخلاقی را برای پژوهش با استفاده از مدل های اندامی انسان ارائه کرده اند.

زمانی که بستن بند ناف به تعویق بیافتد، تا شش ماه می تواند از کمبود آهن نوزاد جلوگیری کند.

شیمی درمانی های استاندارد یک ابزار مناسب علیه سرطان هاست و بسیاری از بیماران سرطانی از آن به عنوان درمانی برای سرطان های بدخیم شان استفاده می کنند، هر چند این درمان خود عوارض جانبی نیز در پی دارد.

سلول های بنیادی مشتق از سلول های بالغ که آن ها را سلول های بنیادی پرتوان القایی(hiPSCs) می نامند، پتانسیل زیادی برای استفاده در تحقیقات و درمان های بازساختی دارند، اما برای استفاده در بالین و بی خطر بودن، این سلول ها باید به صورت تمام و کمال به سلول های هدف تمایز یابند، زیرا هر سلول تمایز نیافته در نمونه، پتانسیل توموزایی را دارد و بنابراین باید به نحوی حذف شود.

شکستگی های استخوانی در موش های دیابتی در حضور پروتئینی که فعالیت سلول های بنیادی اسکلتی را تحریک می کند بهتر ترمیم می شوند.

سرپرست کلینیک باروری کیف در اوکراین از تولد یک نوزاد پسر در اوکراین خبر داده است که ماحصل استفاده از تکنیکی است که از DNA مربوط به سه والد استفاده می کند.